วันที่ 16 พฤษภาคม 2551

 

ตื่นตั้งแต่ตี 5 เพราะ   ปวดขี้!!!!

จริงๆ เลยลงมาขี้+อาบน้ำซะเลย

แล้วก็ใส่ชุดม.ปลาย อิอิ ครั้งแรกในชีวิตเลยน้า

ปลุกเจ้ากี้อีก ลงมานั่งกินข้าว (ช่วงนี้ข้าวแพง บ้านเราเลยเปลี่ยนมาหม่ำข้าวกล้อง)

ไปถึงโรงเรียนประมาณ 6 โมงก่าๆ

นึก...ไอ้จูนมันตื่นยังวะ ว่าแล้วก็ยกโทรสัพ

ได้คำตอบมาว่า อยู่ร้ายข้าวมันไก่กะเซนต์(^^) เหอๆ นึกว่ากุจะตื่นเต้นคนเดียว

หม่ำๆกันเสร็จก็ได้ฤกษ์เข้าโรงเรียน

วู้...... อ.สมัย

แต่เด็กเรียบร้อยซะอย่าง ผ่านฉลุย

แล้วก็นั่งเมาซ์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จนเพื่อนจูนมา ว้าวน่ารัก

ชื่อ เชอรี่ หนึ่ง แล้วก็ จำไมได้ - -!!!

หนึ่งนี่เด็ดมากรู้จักแม่เราด้วย หุหุ

คุยได้พักใหญ่ๆ เลยขอตัวมาหาพวกเจ้าฟิวส์

ไปถึงก็ทวง ฮานามิ กอล์ฟเลย หุหุ

ปรากฏว่า ไม่มีขาย อด

สักพักก็ไปเข้าแถว

เดินๆอยู่เจอจ๋า "ชุดใหม่หนิพี่"

เจอพี่ติ "พี่ติ หวัดดี"

พี่ติ "หวัดดี เฮ้ย" เฮ้ยนิหมายความว่ารัยอ่าพี่

ตอนเข้าแถวก็งงๆ เข้าตรงไหนหว่า (- -  ) (  - -)

 

คาบแรกพบที่ปรึกษา+เลือกหัวหน้าห้อง

ณัฐ ลาบยโสธร ได้เป็นหัวหน้าห้อง (จากการเสนอตัวเอง 555+)

ลีออง (เจ้าเก่า) รองหัวหน้าห้องชาย

น้ำข้าว รองหญิง (แบบนี้เค้าเรียก ลากตั้ง เหอๆ)

จากนั้นก็มีข่าวดี.... หยุดต่ออีก 1 อาทิตย์ เนื่องจากโรงเรียนทาสียังไม่เสร็จ เหอๆ

อ.ให้หาบัดดี้ เราได้เกียว

 

คาบ 2 ประชุม เลือกหัวหน้าระดับ.....นายแอ๊บแบ้ว ได้ไป (จำชื่อไม่ได้รู้แต่ว่ามันเป็นผู้ชายแล้วก็แอ๊บแบ้ว)

 

คาบ 3 ภาษาไทย นั่งตามเลขที่เหอๆ ได้นั่งข้างบัดดี้ตัวเอง

 

คาบ 4 ภาษาอังกฤษ นั่งข้างบัดดี้เหมือนเดิม

 

คาบ 5 กินข้าว ไม่มีข้าวให้กิน ร้านข้าวเปิดอยู่ 2 ร้าน

ตัดสินใจ มาม่า โชคดีที่ร้านขายให้

 

คาบ 6 ฟิสิกส์ (ของจริง มาแว้วววว)

โดนแยกกลุ่มตามเกรด หุหุ

กลุ่มเรามี เล็ก แคท ภูมิ แล้วก็จูเนียร์ เออ...มันบอกว่าชื่อแซม

แคทกะภูมิก็ ฮาดี

เล็กก็ท่าทางจะเก่งน่าดู

แซม งก 5555+

หลังจากนั้น ทดสอบก่อนเรียน!!!!!!!!!!!

อะไรหว้า ไม่รู้เรื่อง ขออนุญาตมั่วนะคะ อิอิ

 

และแล้วก็เลิกเรียน ไปชมรมก่อนเลย   ปิด   จารย์อ่า

เดินคอตกลงมา เจอกลุ่มฟิวส์ นั่งเมาซ์กันอยู่

เนียนๆๆๆๆๆ หุหุ นั่งคุยไปคุยมากว่าจะกลับ 4 โมงได้ 555+

 

.......วันนี้รู้สึกดีจัง........

วันนี้ได้รู้เรื่องนึงทำให้เราไม่สบายมาก

มันเป็นบทวิจารณ์บทนึง

เนื้อหาได้ติเตียนศิลปินที่เรารักมากกลุ่มหนึ่ง

แบบว่าไม่เหลือดีเลย

เราก็พยายามเข้าใจนะว่า ต่างคน ต่างความคิด

แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึก อยากไปชกหน้าคนเขียน

เหอะๆ ก็อ่านะ

เราว่าเค้าคงชอบแนวrockแหละ

แต่มาฟังแนวนี้คงรู้สึกว่าไม่ใช่มั้ง

ไม่เป็นไรหรอก

ถึงใครจะไม่ชอบแต่เราชอบของเราซะอย่าง

 

อยากฝากเพลงนี้ให้ศิลปินกลุ่มนี้ ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่ได้ฟังก็ตาม

 

ต่อให้ใครไม่รัก
By H

   ฉันรู้เธอไม่สบายใจ ฉันรู้มีใครมากมายนั้นมองเธอผิด

สิ่งที่เธอคิดไม่มีใครเห็นและเข้าใจ

ถึงแม้ว่าใครจะยังไง ถึงแม้ว่าใครต่อใครไม่ให้โอกาส

ในวันที่แพ้ที่เธอทำพลาด

จะวันไหนฉันอยากจะขอให้เธอเข้าใจว่า


   ต่อให้ใครไม่รัก ต่อให้ใครไม่สน

แต่อยากจะขอให้เธออดทน ไม่ต้องไปหวั่นไหว

ต่อให้ดาวหมดฟ้า ต่อให้คนทั้งโลกไม่เข้าใจ

แต่รู้ไว้อย่างได้ไหม ว่าฉันนั้นรักเธอ

ฉันรู้ว่าเธอพยายาม และรู้ว่าเธอนั้นทำด้วยความตั้งใจ

สิ่งที่เธอคิดนั้นช่างยิ่งใหญ่

ได้ยินไหม อยากให้เธอรู้และเธอเข้าใจ

 

เมื่อวันสงกรานต์ที่ผ่านมา ไปเที่ยวไหนกันมาบาง...?????

เราไป ปีนเขา ลอดถ้ำ ดำน้ำ มาแหละ

และด้วยการไปเที่ยวครั้งนี้เอง มีผลให้

              "ป่วย"        (อีกและ)

กลับมาก็มีไข้นิดหน่อย

ก็เลยไปคว้า พาราเซตตาม่อน มาซัด

อัดไป 2 เม็ด/1 ครั้ง

พอกินวันที่ 2 นึกถึงคำสอนของคุณครู

"อ่านฉลากก่อนใช้ยาทุกครั้งนะคะ"

ก็เลยลองทำตามซะหน่อย

ฉลากยาเขียนไว้ว่า

"เด็ก 1/2 เม็ด/ครั้ง

 5-14 ปี 1เม็ด/ครั้ง

 ผู้ใหญ่ 2 เม็ด/ครั้ง"

 

 

 

"เราเป็น ผู้ใหญ่ แล้ว"

เพื่อนบางคน...อาจคอยมองดูคุณอยู่แบบห่างๆ แต่ไม่กล้าแสดงออก 
แต่เพื่อนบางคน...อาจจะเข้ามายุ่งกับคุณโดย เพราะเขาเป็นคนกล้า 

เพื่อนบางคน...อาจทำทุกสิ่งทุกอย่างให้คุณได้ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน 
ในขณะที่เพื่อนบางคน...ไม่ได้ยินคำขอร้องของคุณด้วยซ้ำ 

เพื่อนบางคน...อาจพูดอะไรตรงๆ กับคุณเพราะรัก 
แต่เพื่อนบางคนของคุณ...อาจพูดแต่คำหวานๆ ซึ่งแฝงไปด้วยความน่ากลัว 

เพื่อนบางคน...อาจเหมือนคนที่ไม่อดทน มักบ่นอะไรเล็กๆ น้อยๆ เสมอ 
แต่จริงๆ แล้วเขา...อาจเป็นคนที่มีความอดทน มากกว่าที่คุณคิดเสียอีก 

เพื่อนบางคน...อาจไม่เคยมีความลับกับคุณ อาจแม้กระทั่งให้คุณอ่านไดอารี่แสนหวงของเขา 
แต่เพื่อนบางคน...อาจไม่เคยแม้แต่จะเล่าเรื่องชีวิตส่วนตัวให้คุณฟัง 

เพื่อนบางคน...อาจไม่เคยโทรศัพท์หาคุณเลย มีแต่คุณเท่านั้นที่มัวแต่โทรหาเขาทุกวัน
เพื่อนบางคน...อาจโทรมาหาคุณได้โดยที่คุณไม่ต้องขอร้องเลยด้วยซ้ำ

เพื่อนบางคน...อาจจะอยู่เคียงข้างคุณ ในยามที่คุณต้องการใครซักคน โดยที่ไม่มีใครขอ
แต่เพื่อนบางคน...ไม่อาจแม้แต่จะรับรู้ความรู้สึกของคุณได้

เพื่อนบางคน...อาจถึงขนาด นั่งร้องไห้กับคุณ
ในขณะที่อีกหลายๆ คน...ไม่สนด้วยซ้ำว่าคุณกำลังอยู่ที่ไหน

เพื่อนบางคน...อาจเคยทำผิดกับคุณบ้าง แต่เขาก็ยังพยายามที่จะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก 
ในขณะที่เพื่อนบางคน...ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำผิดต่อคุณ

เพื่อนบางคน...อาจหมายความตามที่เขาพูด เช่น ขอโทษก็คือขอโทษ
ในขณะที่เพื่อนบางคน...พูดขอโทษ แต่หมายถึงสมน้ำหน้า

เพื่อนบางคน...อาจจำได้ว่าพยายามโทรหาคุณข้ามวันข้ามคืน ถึงแม้ว่าเขาจะติดต่อคุณไม่ได้ แต่ก็ยังคงพยายาม
ในขณะที่เพื่อนบางคน...อาจจำได้ไม่เกินครึ่งวันด้วยซ้ำว่าคุณโทรหาเขา

เพื่อนบางคน...อาจเหมือนคนที่มีอารมณ์แปรปรวน อาจทำอะไรที่คุณคาดไม่ถึง
แต่ไม่แน่เขา...อาจเป็นน้อยกว่าคุณก็ได้ เพียงแต่คุณไม่รู้ตัว

เพื่อนบางคน...อาจชอบอยู่กับกลุ่มคนเยอะๆ ที่สนุก เฮฮา
แต่เพื่อนบางคน...อาจจะภูมิใจกับกลุ่มเพื่อนเล็กๆ ที่อบอุ่นมากกว่า

เพื่อนบางคน...อาจมัวนั่งเงียบๆ จนให้คุณไม่อาจรู้ได้ว่า เขากำลังคิดอะไรอยู่
แต่ในขณะที่เพื่อนบางคน...พูดมากเสียจนคุณรำคาญ

เพื่อนบางคน...อาจอยากให้คุณรับรู้ความรู้สึกจากเขาทางสายตา
แต่เพื่อนบางคน...อาจเดินมาบอกความรู้สึกกับคุณด้วยตัวเอง

เพื่อนบางคน...อาจจะไม่มีการแสดงออกใดๆ ทั้งสิ้น แม้ว่าคุณจะทำให้เขาเสียใจเพียงใด
แต่ในขณะที่เพื่อนบางคน...อาจเดินเข้ามาต่อว่าคุณ จนคุณไม่เหลือซากก็ได้

เพื่อนบางคน...สามารถอ่านใจคุณได้
ในขณะที่อีกหลายๆ คน...ไม่อาจรับรู้และเข้าใจ ความรู้สึกของคุณได้ แม้ว่าคุณจะบอกเขาไม่รู้กี่ครั้งแล้วก็ตาม

 

เราเคยเจอมาหมดแล้ว เพื่อนในลักษณะพวกนี้อ่า

แต่รู้ไหมหลายๆข้อกลับเป็นคนคนเดียวกัน

เราเพิ่งอ่านหนังสือเล่มนึงจบ

หนังสือเล่มนี้ชื่อว่า the soundtracks of my love เขียนโดย นิ้วกลม

ดูปกกันนะ

 

 

หายไปนาน(มากๆเลยด้วย)

ก็ไม่ค่อยมีเวลา+ขี้เกียจ แล้วก็ไม่ค่อยมีคนเล่น my spaces แล้วด้วย

แต่ไม่เป็นไรเรายังเล่นอยู่คนนึงอ่านะ

จะคุยเรื่องไรดีอ่า..........

วันนี้และกัน

ไปโรงเรียนมาหละ

ไปดูผลสอบ

โรงเรียนใจร้ายมากๆเลย

ไม่ยอมบอกเกรด บอกแต่ตกไม่ตก

กับบอกว่าได้เรียนสายอะไร

...................................................

นัดกับจูนไว้ 7 โมงเช้า

ข้าพเจ้าเล่นตื่นซะ 6.30 น.

กว่าจะทำธุระเสร็จปาเข้าไป 7 โมง

แฮะๆ ไปถึงโรงเรียน 7 โมงครึ่ง

เจอเมล์

เมล์บอกว่า

"บุ้งอะได้อยู่ห้อง 1"

ไม่จริง!!!ตูอยากอยู่ห้อง 2 ไปๆมาๆ

ได้แผน 1 วิทย์-คณิต

แล้วก็ไม่ตกเลยซากกาวิชา

เมล์บอกมาอะนะ แต่ไม่เชื่อต้องไปดูด้วยตา

เบียดผู้คนเข้าไปดู

โชคดีที่ยังเช้าเลยไม่ค่อยมีกลิ่นเต่า 555+

จริงๆด้วยไม่ตกเลย ปลื่มคร่า 555+

เกือบๆ 8 โมง แมนโผ่ลมาอีก

ไปดูอีกรอบ

สรุป

เรา ได้ห้อง วิทย์-คณิต

จูน ได้ห้อง อังกฤษ-ฝรั่งเศส

แมน ได้ห้อง อังกฤษ-จีน

เมล์ ได้ห้อง ธุรกิจการงานอาชีพ

-----ติด ม.4 ยกกลุม คร่า-----

เรื่องยังไม่จบ อ.สมัย........

มาตรวจผล แงๆๆๆ

โดนวงชื่อไว้ด้วย

เปล่าซอยนะ แค่ไว้ยาวแค่นั้นเอง

ต้องตัวด้วยหรอ ม.4 แล้วนะ

ฮือๆๆๆๆๆๆ

ไม่เปนไรตัดอีกหนเดียว

-----------------------------

ไปนอนและดึกมากๆๆๆๆ

 

 

แด่วันเวลาที่ร่วงโรย  

ไม่สบาย

เป็นมา 3-4 วันและ

เป็นอีสุกอีใส

ติดไอ้กี้มา

ตุ่มขึ้นเต็มตัวเลย

ขึ้นที่หน้าด้วย

ตอนนี้หน้าเค้าเหมือนผีเลย 555+

คิดว่าวันจันทร์คงกลับไปเรียนได้

อยู่บ้านไม่ทำอารายเลย

นอกจากนอน-กินข้าว-กินยา-อาบน้ำ-แล้วก็นอนอีกที

คิดถึงโรงเรียน

คิดถึงห้องซ้อม

คิดถึงเบส

คิดถึงโน้ต คิดถึงคอร์ต

คิดถึงการบ้าน (5555+)

คิดถึงทุกคนเลย

วันนี้ก็ไม่มีอารายอะ ^^

 

ช่วงที่ผ่านมาก็ไม่ได้อัพอ่านะ

มันมีเรื่องนิดๆหน่อยๆที่ทำให้ไม่ค่อยมีอารมณ์

แต่ตอนนี้ก็OKขึ้นมากแล้วแหละ

สอบกลางภาคเสร็จแล้วด้วย

เฮ้อ.....

เพื่อน เพื่อน เพื่อน

คำนี้มันมีอะไรมากมายเนอะ

แต่เราคงไม่ได้สัมผัสความหมายของคำๆนี้กับคนกลุ่มหนึ่งแล้วแหละ

ในเมื่อเราเป็นคนทำลายมันไปกับมือเอง

เราคงเป็นคนไม่น่าคบสำหรับพวกเค้าแล้ว

เราคงดีไม่พอที่จะเป็นเพื่อนของเค้า

เราแค่อยากบอกว่า

ที่เราคอยยุ่งกับเรื่องของพวกเค้า(เสือก)

ก็เพราะเราเป็นห่วงพวกเค้ามาก

แต่พวกเค้ากลับมองมันผิดไป

เฮ้อ.....

การที่เป็นเพื่อนกันมันต้องให้ใจกัน100%หนิ

เราให้ไปเต็ม100แล้วแต่เค้ากลับไม่ต้องการ

ในเมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว

เราจะอยู่ในกลุ่มไปอีกทำไม

ในเมื่อเป็นเพื่อนกันกลับนินทาเราลับหลัง

กลับไปพูดกับคนอื่นว่าเรามันไม่ดี

ถ้ามีอะไรทำไมไม่พูดกันตรงๆ

ขอบใจนะกับมัตรภาพที่เคยในกันมาตลอดเวลาเกือบ 3 ปี

ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้ว

แต่เราก็ขอให้ทุกคนโชคดีในทางที่ตัวเองเลือกแล้วกัน

 

PS.ขอบคุณจูนกะเซน(แมน)มากที่ให้มิตรภาพกับเราอีกครั้ง

PSS.ขอบคุณแคร์+เมย์+แพท+สิงโต(ศร)ที่ให้คำปรึกษากับเรา

PSSS.ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ยังคุยกับเรา

 

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ที่ มจธ.(มหาวิทยาลัยแถวบ้านอะ)
มีการรับเสด็จเชื้อพระวงค์ท่านนึงไม่แน่ใจว่าเป็นใคร
ก็จะการปิดการจราจรทั้งหมด
ซึ่งปกติจะมีรถกระป้อ(4 ล้อเล็ก)บริการอยู่(ซึ่งเราก็ใช้บริการประจำ)
แต่วันนั้นไม่มี
แล้วเราก็ซ่อมเสร็จ 4 โมงและกลับบ้านเย็นเช่นเคย
ก็ได้ใช้บริการรถเมล์สาย 21
ก็ขึ้นไปกับจ๋า(รุ่นน้องในชมรมคนนึง)
ในรถเมล์มันก็เบียดแล้วก็แน่นมากๆ
คนขับก็บอกว่า "ชิดในอีกได้ไหมครับ" พูดประมาณ 3 ครั้งได้
จ๋ามันก็ทนไม่ไหว
เลยตะโกนกลับไปว่า "ไม่ได้แล้วค่า"
แล้วคนทั้งรถก็หันมามองจ๋าที่จุดเดียว
แต่เชื่อไหมว่า หลังจากนั้นคนขับก็ไม่พูดอะไรอีกเลย จนถึงเราลงจากรถ

 

ก็วันนั้นก็ถือว่าเป็นวันที่เราอายที่สุด แล้วก็ สะใจที่สุดด้วย

ให้ชิดอยู่ได้

ไม่เคยหันมามองเลย ว่า เราจะท้องอยู่แล้ว (ประชด ประชด)

ยังไงก็ขอบคุณจ๋าด้วย

ที่เป็นตัวแทนของคนทั้งรถพูดในสิ่งที่ใจทุกคนอยากจะพูด(รวมถึงเราด้วย)

แต่แน่นอนไม่มีใครกล้าพูด (ก็ไอ้นี่มันด้านหนิ 555+)

 

 

ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ

เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน.....

 

โดนครับ!!!!!!

ของเพลงนี้เป็นการส่วนตัว

ไม่รู้สิเราคิดว่านะ

การที่เรารักใครสักคนนึง

เราทุ่มเทเพื่อเค้า ทำทุกๆอย่างเพื่อเค้า

แต่เค้ากลับไม่สนใจเราเลย

เหมือนกับว่าเราเป็นแค่คนๆนึงที่ผ่านมาผ่านไป

มันทำให้เรารู้สึกแย่มากๆเลย

 

แต่กับบางคนที่เค้าบอกว่า

ความรักบางทีไม่ได้ต้องการการครอบครอง

ก็เป็นอีกมุมนึงเนอะ

 

แต่กับเรา....ไม่รู้สิ

ถ้าเป็นแบบเพลงนี้มันคงเจ็บปวดมากเลยแหละ

 

 

......ขอให้ความรักจงบังเกิดกับทุกคน.......

 

 

Ps.วันนี้มาแปลกเนอะ ^^

Pss.ขอบคุณสำหรับทุกComment นะ

Psss.วิชานี้ที่ให้ตก ถูกต้องนะคร๊าบบบบ

Pssss.รักและคิดถึงทุกคนเลย (เหมือนเดิม^^)

สอบตกอะ

วิชา คณิตศาสตร์เพิ่มเติม

ได้ 17 เต็ม 40 ^^

อีก3 คะแนนผ่าน

ไม่เป็นไรซ่อมได้

จริงๆแล้วมีคนตกวิชานี้เยอะเหมอนกันนะ

ตอนลงทะเบียนซ่อมยังตั้ง 50 กว่าคนแหนะ

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนตกเยอะนะเนี่ย

^^

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา (25 สิงหา)

ตื่นขึ้นมา อาบน้ำ

เกิดหิว หิว มากๆด้วย

ด้วยความเบลอจัด เลยหยิบ แฮมเบอร์เกอร์ ออกมา

แล้วเอายัดเข้มไมโครเวป

ตั้งเวลาไว้ 1 นาที

รู้มันเกิดอะไรขึ้น......

เราก็ขึ้นบ้านไปแต่งตัว สักพัก

กลิ่งไร (วะ) ก็ไม่คิดอะไรมาก

พอลงมาเท่านั้นแหละ

แฮมเบอร์เกอร์ช้านนนน

ไหม้เกรียมอยู่ในไมโครเวป (มันควรห่วงไมโครเวปดิ)

จานพลาสติกที่รองอยู่ก็ละลาย

มันทำให้เรารู้ว่า แก้วที่หมุนๆอยู่ในไมโครเวป มัน โค-ตะ-ระ ทนไฟเลย

ดูจากร่องรอยอาชญากรรม

คาดว่าไปน่าจะลุกขึ้นมาเลยอะนะ

ในไมโครเวปก็ ดำ ปิด ปี๋ เลย

ทำไงดีอะ ฟ้องแม่!!!!!!

ผิดคาด ไม่โดนอะไรเลย สั่งสอนนิดหน่อย

และแล้วเรื่องนี้ก็กลายเป็นเรื่องเฮฮาประจำบ้าน อามิตาพุด

 

Ps.โดนมีดบาดนิ้วชี้ข้างซ้าย แล้วจะจับคอร์ตเบสยังไงเนี่ย

Pss.คอร์ตเพลง พรปีใหม่ ฉันหายไปหนาย

Psss.รักทุกคนนะ จุ๊บ จุ๊บ

วันที่ 9 สิงหาคม แล้วววววว

รู้ปะวันอะไร

วันเกิดเราไง อิอิ

ปีนี้ 15 แล้วนะ

กะจะอัพblogก่อนหน้านี้

แต่ไปเข้าค่ายอยู่

สนุกมาก

ได้เพื่อนอีกเยอะเลย

กลับมาวันเกิดก่อนดิ

15 เต็มแล้ว

ช่วยกันอวยพรหน่อยน้า ^^

 

มาอัพเพิ่มดีกว่า หลังจากไม่ได้อัพเป็นเดือน

 

เคยได้ยินไหมที่เค้าบอกว่ากาลเวลาทำให้คนเปลี่ยน

เราไม่เคยเชื่อคำนี้เลย

จนวันนี้....

เรารู้ว่าทุกคนคงมีเพื่อนในกลุ่ม

เราก็มี

กลุ่มเรามี 7 คน

แต่ตอนนี้เรากลายเป็นส่วนเกินของกลุ่ม

เค้าทำอะไรกัน

เราไม่เคยรู้ เราไม่เคยมีส่วนร่วม

เรากลายเป็นส่วนเกินไปแล้ว

เราเพิ่งรู้ตัวว่าพวกเค้าคบเราเพื่อหวังผลประโยชน์

เรายังอยากมีคำว่า มิตรภาพ นะ

ตอนนี้ทำอะไรได้ละ

ก็รอไง รอ รอ รอ

รอว่าเมื่อไหร่เราจะจบสักที อีกไม่กี่เดือนเอง

เราทนได้

 

Ps.ระบายหน่อยนะ

Pss.กูรักพวกมรึงนะ (แคร์ ซิน ควีน เคน)

กลับมานานแล้ว

แต่ อัพBlogไม่ได้อะ

ตอนนี้ได้แล้วเด๋วเอาที่พิมพ์ไว้อาทิตย์ก่อนมา Copy ให้อ่านน้า

           ..................

หลังจากหายไปนาน
ตอนนี้ข้าพเจ้ามารายงานตัวอยู่หน้าคอมแล้ว 555+
เหมือนเดิม เวลา Online
อังคาร พฤหัส เสาร์
อังคาร - พฤหัส 3 ทุ่ม - 4ทุ่ม (อย่างมากอะนะ)
เสาร์ 4ทุ่ม ถึง ไหนถึงกัน 555+
วันเสาร์นอนดึกได้
อันเนื่องมาจากวันอาทิตย์มีเรียน แต่...
เป็นช่วงบ่าย แท่น!!! (จาแท่น!!!ทำมัย)
ช่วงนี้ก็เรื่อยๆ
ขอแก้ข่าวหน่อย
ที่ไม่ได้เป็นหัวหน้าห้องอีกปีอะนะ
ไม่ใช่ว่าเพื่อนเค้าไม่เอา
แต่เราดันไปแช่งว่า ใครโหวตให้เราพ่อตาย!!!
จาบ้าหรอ
อดีตหัวหน้าห้องอย่างเราต้องนุ่มนวลหน่อย
ก็บอกลูกสมุนที่น่ารักว่า
ขอเราพักปีนึงนะ (แล้วส่งสายตาวิ้ง วิ้งๆ)555+
อะนะ เราว่าลูกสนุนจะเตะเอาเพราะไอ้สายตาวิ้ง วิ้งนี่แหละ
เรื่องมันก็เป็นยังงี้อะนะ
เราเป็นที่รักของเพื่อนน้า 555+
หรือมันอยากปลดเรามานานแล้วก็ไม่รู้ อิอิ
การบ้านยังไม่ได้ทำเลย
ไอ้การละเล่นไทยของภาคอีสานเนี่ย
คัยรู้บ้างว่าภาคอีสานเค้าเล่นอะไรกันบอกเราด้วย (ไม่เอาเซิงไข่มดแดงนะ)
ส่วนโครงงานเสนอผ่านแล้ว เย้
แต่ยังไม่ทำ (จาบอกทำมัย)
งั้นวันนี้พอก่อนนะ
      

            ~~~ อ่านปากของฉันนะว่า ..... (รักเธอ)

 

Ps.วันนีมี 555+ กี่ตัวอะช่วยนับหน่อยดิ555+

มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว

555+ เปิดเทอมอาทิตย์แรก

ปรับตัวสุดขดอะ

ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่หลับในห้องเรียน

ก็ดีนะที่ได้มาเรียน

ค่อยรู้สึกว่าวัน วันนึงไม่ผ่านมาแล้วผ่านไป

วันนี้ก็เหมือเดิมมานั่งอยู่ร้านเนตอะนะ

คอมยังไม่เสร็จเลย

ข่าวดี (สำหรับเรานะ)

หาซื้อซีดี The strangers ได้แล้ว

55 บาทเอง555+

ไปดีก่า แล้วเจอกันนะ

        ~~~คิดถึงทุกคนมากๆเลยนะ~~~

เคยเป็นกันไหมอะเพื่อนๆ

แบบว่า....

 'เช้าลืมตาขึ้นมาก็เจอแต่เรื่องเดิมๆ'

อยากเพิ่งเข้าใจว่าเรา need somebody น้า

จาบ้าหรอ ยังไม่อยากมีใครเฟ้ย

แต่ช่วงนี้มันเบื่อๆ

ไม่ ไม่ เบื่อมากๆเลยต่างหาก

มีคนบอกว่าให้ไปเที่ยว

จะไปได้ยังไงเล่า ตังค์ม่ายมีอะ บ้อแบล

ม่ายมีตังค์มานทำอะไรไม่ได้เลยเนอะ เฮ้อ!!!

ช่วงนี้คงต้อง อ่านหนังสือที่ซื้อตุนไว้อะนะ

แต่เห็นตัวหนังสือแล้วมันปวดหัวอะ จริงๆนะ

ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยอะ

ใครมีวิธีแก้ก็บอกด้วย ละกัน

ยังไงก็

อย่าหงอยตามเราแล้วกัน ว่างๆก็โทรมาหาบ้างดิ

เพื่อนกันปะ? 555+

 

     ~~~คิดถึงนะ~~~

 

Ps.ขอบคุณนะที่เข้ามาอ่านนะ ^^

เปลี่ยนบรรยากาศบ้างนะ (เปลี่ยนเพลงแหละ555+)

มอบให้เพื่อนๆทุกคนนะ

ใครที่หลงเข้ามาในชีวิตเรา

อยากบอกว่า

พวกนายเป็นเพื่อนเราทุกคนนะ

ตานเนื้อเพลงเลย

 

    ตราบใดที่ใจของเธอยังมีหวัง ฉันก็ขอเป็นกำลังใจให้เธอ

        ได้พอกับวันที่รอมาเสมอ ขอเพียงแค่เธอ

~~~เข้าใจในทางที่เดินอยู่ และแน่ใจว่ามันถูกก็พอ~~~

 

หลายคนเริ่มท้อแท้ในชีวิต

ขอให้รู้ว่า โลกนี้ไม่ได้มีให้มองแค่มุมเดียว

โลกใบเดียวกัน แต่ทำไมคนเราถึงมีความสุขไม่เท่ากันล่ะ?

มันอยู่ที่การมองของแต่ล่ะคน

บางอย่างที่เราว่า ดี คนอื่นอาจว่า ไม่ดี

แต่ถ้าให้เลือก ก็อยากให้เลือกในสิ่งที่เราต้องการ

เพราะ สิ่งที่เราชอบจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต (หมอประเสริฐ จาก Season Change)

 

          ~~~สุขสันต์วันสงกราน~~~

ตอนนี้เราหมดตูดแล้ว!!!

จะสมนำหน้าอะดิ มาเลย ไม่กลัวโว้ย

คนไม่มีเงินก็งี้

บางคนอาจคิดว่า

ไอ้บุ้งมันคงมีเงินเก็บอยู่มั้ง

ไม่มีครับท่าน

ตอนนี้ติดตัวอยู่ 5 ทายถ้วน

แถมเป็นหนี้ไอ้กี้อีก 100

ถามว่า เอาไปทำไรหมด (ว่ะ)

ซื้อหนังสือคะ ซื้อหมดไป 3000 กว่าคะ

มือเติบ มีคนช่วยแบก ลดแหลก นานทีมีครั้ง

สุดท้ายก็

                  หมดตูด

17 เล่ม Death Note อีกชุด

ห้ามใจไม่ไหว

ปีนี้ไปได้ครั้งเดียวเลยอะ TToTT

17 เล่น ปีนี้คงอ่านไม่หมด

ยกยอดไปปีหน้าแล้วกัน

ช่วงนี้ขอเตรียมตัวสอบก่อนน้า

~~~~พรุ้งนี้วันหยุดนะ~~~~

 

Ps.ห้ามชวนเราเทียวนะช่วงนี้

Pss.ห้ามยืมตังด้วย

Psss.เชิญสมนำหน้าเต็มที่คร่า